Inmiddels ben ik aardig op dreef als redacteur bij Animals Today. En ik mag behoorlijk mijn eigen stijl aanhouden. Ik schrijf op die site niet zozeer puur journalistisch, iets wat andereen wel doen, maar meer vanuit mijn hart. Zo ook mijn laatste - aankomende - post over één dag dierenleed in Nederland. Een volgende post - heb ik ook al gereed - heeft betrekking op de jacht, wapens en oorlog (vandaar de afbeelding van de dodende aap). Drie zaken waarvan veel dieren het slachtoffer worden. Hoewel ik mij zorgen maak over Nederland (drugs, criminaliteit, de culturele verandering, ben ik van mening dat alle goede begint bij de zorg voor dieren. Minder of geen vlees eten, zal verbetering van de natuur opleveren. En een betere natuur zal meer ontspanningsmogelijkheden geven, iets wat elke mens nodig heeft. Weg met de korte lontjes, ga lekker wandelen in het bos. Ontspan, wees milder naar elkaar.
Spiritueel raak ik op de goede weg. Ik eet bewuster, langzamer en spreek met aandacht over WAT ik zeg. Ook observeer ik mensen meer en dat geeft inzicht. Ook heb ik oude vrienden benaderd, iets wat ik uiteraard veel eerder had moeten doen. Het geeft onrust, maar het moet. Zonder goede vrienden, vereenzaam je. Mijn studie; hekserij en Theosofie hou ik goed vol en ik kan het goed verwerken - met veel humor - in het boek wat ik schrijf; Aradia.
Aradia heeft inmiddels verschillende dieren ontmoet en verwondert zich over de kennis die ze 'zomaar' verkrijgt in haar brein. Er zit 'iets' in haar, maar ze weet nog niet wat. Het volgende hoofdstuk richt zich naar de opbouw van een zekere spanning.
